Debata oksfordzka

Debata Oksfordzka jest formą ustrukturowanej dyskusji, prowadzonej przez dwa pięcioosobowe zespoły, siedzące po przeciwnych stronach sali. Podczas debaty jeden z zespołów próbuje, odpowiednio argumentując, obalić tytułową tezę. Przeciwny zespół stara się ją obronić. Regulamin dyskusji jest ściśle określony, czas wypowiedzi oraz jej forma są regulowane przez Marszałka Debaty. Po zakończeniu argumentacji widzowie opowiadają się za bądź przeciw tytułowej tezie, przesiadając się na stronę sali lepiej argumentującego zespołu.

Teza debaty: Psychoterapia TFP i DPHP pomimo ściśle sprecyzowanych technik i strategii pozwala terapeucie na zachowanie swobody interpretacyjnej i twórczego podejścia.

Podczas debaty chcielibyśmy zastanowić się nad tym, jak odbieramy sposób prowadzenia psychoterapii psychodynamicznej opisany w dwóch podręcznikach wydanych przez Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychodynamicznej:

  • Eve Caligor, Otto F. Kernberg, John F. Clarkin: „Podręcznik psychoterapii psychodynamicznej w patoligii osobowości z wyższego poziomu.”.
  • Frank E. Yeomans, M.D., PhD, John F. Clarkin, PhD, Otto F. Kernberg, M.D.: „Psychoterapia skoncentrowana na przeniesieniu w leczeniu zaburzeń osobowości borderline. Podręcznik kliniczny.”

Pozycje te budzą ogromne zainteresowanie w naszym środowisku. Uważamy, że potrzebne jest miejsce do dyskusji nad prezentowanym w nich sposobem pracy.